Spanish Water Dog in the big city
W charakterystykach hiszpańskich psów dowodnych, które można znaleźć w internecie, często powtarzane jest zdanie, że są to typowe wiejskie psy. Nie oznacza to jednak, że hiszpanek nie odnajdzie się w przestrzeni miejskiej. Jak więc wygląda życie z hiszpankiem w mieście? Jakie niebezpieczeństwa na niego czyhają? Jak ułatwić mu przystosowanie się do miejskiego życia?
Hiszpańskie psy dowodne są wspaniałymi towarzyszami, ponieważ szybko i chętnie przystosowują się do życia swoich opiekunów. Będą szczęśliwe w mieście, jeśli ich potrzeby są zaspokajane i nie wpycha się ich w zbyt trudne sytuacje, których w miejskiej dżungli jest bez liku. Miasto jest z pewnością trudnym środowiskiem dla każdego psa. Ilość bodźców, zapachów, dźwięków, innych psów w ciasnych przestrzeniach może prowadzić do wielu stresujących sytuacji, dlatego naszym zadaniem jako opiekunów jest to, aby dobrze i mądrze przygotować kudłatego przyjaciela do życia w warunkach, w których przyjdzie mu spędzić wiele lat.
Wczesna socjalizacja
Pamiętajmy, że hiszpańskie psy dowodne potrzebują gruntownej socjalizacji. Szczeniaczki są jak wyjątkowo miękkie i puszyste gąbeczki. Chłoną wszystko z ciekawością! Warto to wykorzystać i od początku w małych dawkach aplikować psiakowi wielkomiejskie wrażenia. Zaczynamy od obserwacji i stopniowo zbliżamy się coraz bardziej do bodźca. W ten sposób zapoznajemy malucha z ruchem ulicznym, komunikacją miejską, parkingami podziemnymi, windami, galeriami handlowymi, dworcami i innymi elementami życia w mieście.
W miastach można przebierać w ofertach psich przedszkoli, a zajęcia w dużej mierze zakładają zapoznawanie psiaka z infrastrukturą, dlatego zdecydowanie warto się nimi zainteresować!
Psie parki i wybiegi
To fajne miejsca, jeśli wiemy, jak z nich korzystać. Hiszpańskie psy dowodne to rasa o wysokiej wrażliwości, dlatego wpuszczanie psiaka na wybieg, po którym hasa już kilka obcych dla niego psów, nie będzie dobrym pomysłem. Nigdy nie wiemy, czy obecne na wybiegu psiaki zaakceptują naszego i czy on będzie czuł się komfortowo w ich towarzystwie. Dlatego wybieg najlepiej wykorzystywać do zabawy lub treningu z psiakiem wtedy, kiedy jest pusty lub spotykać się tam z psim kumplem. Jest też świetnym miejscem, aby pozwolić psu obserwować z pewnej odległości pobratymców za ogrodzeniem.
Psie parki i wybiegi
To fajne miejsca, jeśli wiemy, jak z nich korzystać. Hiszpańskie psy dowodne to rasa o wysokiej wrażliwości, dlatego wpuszczanie psiaka na wybieg, po którym hasa już kilka obcych dla niego psów, nie będzie dobrym pomysłem. Nigdy nie wiemy, czy obecne na wybiegu psiaki zaakceptują naszego i czy on będzie czuł się komfortowo w ich towarzystwie. Dlatego wybieg najlepiej wykorzystywać do zabawy lub treningu z psiakiem wtedy, kiedy jest pusty lub spotykać się tam z psim kumplem. Jest też świetnym miejscem, aby pozwolić psu obserwować z pewnej odległości pobratymców za ogrodzeniem.
Psie parki i wybiegi są wyposażone w prowizoryczne tory agility. Nie zawsze są jednak one bezpieczne. Jako obiekty miejskie, wybiegi bardzo często nie dostają tylu środków, aby na bieżąco konserwować elementy treningowe. Zanim wykorzystamy je do urozmaicenia czasu z naszym pupilem, upewnijmy się najpierw czy są w pełni bezpieczne.
CIECZKI
W miastach cieczka czai się za każdym rogiem przez cały rok. Każdemu samcowi będzie trudno oprzeć się temu wspaniałemu zapachowi! Samiec hiszpańskiego psa dowodnego – i nie tylko – otoczony zapachem osiedlowej suczki w cieczce, będzie mniej posłuszny, bardziej rozproszony oraz marudny i męczący w mieszkaniu. Jaka jest na to rada? Wypić melisę i jakoś to przetrwać! A oprócz tego uważać na spacerach, żeby zapobiec potencjalnym ucieczkom i bójkom z innymi absztyfikantami.
ZAJĘCIA DODATKOWE
Japoński, golf, programowanie – zajęcia dodatkowe dla dzieci to pikuś przy ofercie, jaką otrzymujemy dla naszych wielkomiejskich piesków! Hiszpańskie psy dowodne są bardzo wszechstronnymi i pracowitymi stworzeniami, dlatego z przyjemnością spróbują najróżniejszych sportów i aktywności, których w miastach nie brakuje. Do koloru, do wyboru – agility, nosework, dog fitness, frisbee, pasienie, obedience – możliwości jest nieskończenie wiele!
Hiszpanek w bloku
Nadal bardzo często można się spotkać z opinią, że trzymanie psa w mieście jest nieludzkie, że do bloku nadają się tylko malutkie pieski, a większe powinny mieszkać w domu z ogrodem. Bzdura! Przede wszystkim mieszkanie służy psu do odpoczywania, a wszelkie aktywności powinny odbywać się na zewnątrz. Spacer trzy razy dziennie na 15 minut to za mało dla hiszpanka, który jest aktywnym psem i potrzebuje dużo ruchu oraz stymulacji umysłowej. Zabawy z piłką czy szarpakiem przenosimy więc do parku, tam też trenujemy przećwiczone wcześniej w domu komendy i sztuczki. Zabawy węchowe są świetną opcją zarówno spacerową, jak i domową. Po długim i wartościowym spacerze psiak powinien relaksować się w mieszkaniu, które jest jego azylem.
W dużych wieżowcach hiszpanek będzie musiał jak najszybciej zaprzyjaźnić się z windą, ponieważ będzie z niej korzystał przynajmniej kilka razy dziennie. Jeśli natomiast mieszkasz w niższym bloku na 3 czy 4 piętrze i nie masz widny, musisz mieć z tyłu głowy, że w przypadku choroby psa lub gdy ten dożyje sędziwego wieku, będziesz musiał nosić go po schodach. Hiszpańskie psy dowodne osiągają wagę do dwudziestu kilku kilogramów, więc noszenie psa po schodach będzie sporym wyzwaniem.
Dzwonki i domofony mogą budzić wysokie emocje u hiszpanka, który jako pies stróżujący będzie wyczulony na ich dźwięk zwiastujący przybycie jakiegoś intruza. Stopniowe oswajanie z domofonem i dzwonkiem zaprocentuje spokojną reakcją na gości i brakiem nadmiernego szczekania, za które będą wdzięczni sąsiedzi. Hiszpańskie psy dowodne są z zasady dość głośne i szczekliwe, co w bloku jest niekoniecznie mile widzianą cechą, stąd przyda się trening, podczas którego pies nauczy się, że nie zawsze trzeba reagować szczekaniem.
Wszędzie z psem! Ale czy na pewno?
Obecnie w miastach jest coraz więcej miejsc, do których możemy udać się z naszymi pupilami. Hiszpanki łakną obecności swojego człowieka i pójdą za nim wszędzie! Jednak nie należy zabierać psiaka do bardzo zatłoczonych miejsc. Odpuść sobie koncert plenerowy z psem czy zabranie go na wyjście ze znajomymi do centrum w sobotni wieczór. Dla psiaka jest to stresujące, a także potencjalnie niebezpieczne.
Ważne kompetencje miejskiego hiszpanka
Hiszpańskie psy dowodne uczą się w mgnieniu oka! Dlatego warto przede wszystkim postawić na naukę miejskiego savoir-vivre.
PRZYWOŁANIE
Miasto jest pełne pokus nie tylko dla studentów! Psa mogą wabić interesujące zapachy, gołębie, czy inne psy. Solidnie wypracowane przywołanie może uratować psiakowi życie.
SMYCZ
Hiszpanki kochają bliskość swoich opiekunów, ale lubią też eksplorować, dlatego nie oczekuj, że smycz będzie zawsze luźna, a pies będzie szedł przez cały spacer przy twojej nodze. Musi przecież sprawdzić ciekawe newsy z zapachów na murkach, trawnikach czy krzaczkach tak, jak ty musisz przescrollować Facebooka kilkanaście razy dziennie Dobrze, aby psiak wiedział, że generalnie może swobodnie węszyć, ale są momenty, w których będziesz wymagać od niego przejścia pewnego dystansu przy nodze. Pamiętaj też, że puszczanie psa luzem w miejscach publicznych jest zabronione, a już na pewno nie rób tego, jeśli twój pies nie jest na 100% przywoływalny.
SPOKOJNE MIJANIE Z INNYMI PSAMI
Wąskie chodniki w miastach każdego dnia stawiają nasze psy w trudnych sytuacjach. Nie mając innego wyjścia, psiak musi przejść obok innego psa, podczas gdy w innych okolicznościach z pewnością wolałby obejść go na większym dystansie. Hiszpanki potrafią być bardzo emocjonalne, więc takie wymuszone spotkanie z innym psem może skończyć się bieganiem w kółko, szczekaniem czy skakaniem na opiekuna w poszukiwaniu wsparcia, stąd przyda się trening spokojnego mijania.
CHILLOWANIE
Na mieście można spotkać wiele osób spędzających czas ze swoimi pupilami w parkach, w galeriach handlowych, w restauracjach czy kawiarniach. Jednak to, czy psiak będzie potrafił „zachować się” w takich miejscach, nie jest wcale oczywiste. Nauka chillowania, czyli spokojnego leżenia na kocyku (lub bez) w różnych miejscach jest bardzo przydatną kompetencją! Dzięki temu możemy w pełni cieszyć się z obecności psa. W ogromnym skrócie – naukę chillowania rozpoczynamy w domu, nagradzając psa za spokój, a następnie zwiększamy stopniowo trudność, przenosząc ćwiczenia do innych miejsc. Dobrze jest też nauczyć psa tzw. parkowania, czyli kładzenia się w konkretnym miejscu, np. pod krzesłem, aby mógł spędzać ten wasz wspólny czas bezpiecznie.
KAGANIEC
Nawet, jeśli poruszasz się po mieście wyłącznie samochodem, może zdarzyć się tak, że trzeba będzie przejechać się z psem tramwajem czy autobusem. Dopóki mamy szczeniaka nikt się nie czepia, ale im pies jest większy – a hiszpanek jest jak na standardy miejskie sporym psiakiem – zawsze ktoś z pasażerów może czuć się niekomfortowo w towarzystwie psa, który nie ma kagańca. Tak naprawdę, zgodnie z prawem pies w komunikacji miejskiej zawsze powinien mieć na głowie kaganiec. Chcemy jednak, żeby czuł się w nim komfortowo, dlatego trzeba go wprowadzać tak, żeby budził pozytywne skojarzenia. Najlepsze są kagańce fizjologiczne, które zabezpieczają przed potencjalnym ugryzieniem, ale jednocześnie zapewniają psu możliwość swobodnego ziajania, picia i chwytania smakołyków za piękne zachowanie w tramwaju.
REZYGNACJA I SAMOKONTROLA
Trawniki osiedlowe to prawdziwy szwedzki stół dla psich łasuchów. W menu znaleźć można kości kurcząt, żeberka z obiadu, spleśniały chleb czy pasztetową, która już sama wyszła z mieszkania, zjechała windą i położyła się na trawniku. Psy poszukują aktywnie resztek jedzenia i jest to całkowicie naturalne zachowanie, którego niestety trudno jest się pozbyć. Takie znaleziska są potencjalnie niebezpieczne i mogą spowodować wymioty lub biegunkę czy alergię. W takich sytuacjach pomaga nauka samokontroli i rezygnacji z podjęcia zdobyczy, ale prewencyjnie najlepiej jest jednak omijać miejsca, w których zwykle leżą wątpliwej jakości kąski.
Miejskie niebezpieczeństwa
LUDZIE BEZ SERCA
Tym, co spędza sen z powiek każdemu, kto mieszka z psem w mieście, jest to, że pewnego dnia jego pupil zje kiełbasę nadzianą pinezkami czy szkłem albo trutką na szczury, którą podrzucają ludzie nienawidzący zwierząt. To niestety częsty scenariusz i prawda jest taka, że nawet najlepiej wyszkolony pies może paść ofiarą takiego bestialstwa, bo pokusa jest zwyczajnie zbyt silna. Hiszpańskie psy dowodne kochają węszyć, duża część spaceru odbywa się z nosem przy ziemi, a takie znaleziska mogą wylądować w pysku i właściciel nawet tego nie zauważy. Dlatego najbezpieczniej jest omijać trawniki przy samych blokach i zachowywać najwyższą ostrożność na spacerach.
PODBIEGACZE
Nie liczę już, ile razy dziennie na spacerach podbiega do nas jakiś pies lub nawet banda złożona z 3 czy 4 osobników. Taka sytuacja jest zawsze stresująca nawet dla pewnego siebie psa.. Nigdy nie wiemy, jak skończy się takie spotkanie. Hiszpanki są niezwykle wrażliwymi stworzeniami i atak agresywnego podbiegacza będzie dla nich traumą. Dla bezpieczeństwa – swojego i psa – warto zaopatrzyć się w gaz pieprzowy.
SÓL NA CHODNIKACH
Sól, którą posypywane są chodniki zimą, może powodować rany na poduszkach łapek, dlatego w miarę możliwości starajmy się wówczas omijać chodniki, wycierajmy łapki po każdym spacerze, smarujmy je kremami ochronnymi lub zaopatrzmy się w specjalne buciki. Zlizanie soli z łapek może się skończyć dla psa poważnym zatruciem.
KŁOSY
Łany zbóż na osiedlu w centrum miasta? To możliwe! Ostre kłosy potrafią wbijać się w łapki, pachwiny, wchodzą do nosa i do uszu. Najlepiej jest nie pozwalać psu zbliżać się do kłosów i robić przegląd sierści po każdym spacerze.
profesjonalny traning
Wszystkie niezbędne umiejętności możesz wypracować z hiszpankiem pod okiem profesjonalnego trenera. W miastach jest najwięcej psich szkół, a opinie o nich znajdziesz bez najmniejszego problemu. Pomyśl o tym zwłaszcza, jeśli nigdy wcześniej nie miałeś psa, a chcesz wychować go w sposób świadomy i nauczyć się dobrej komunikacji ze swoim kudłatym kumplem. Czas i pieniądze, które poświęcisz na szkolenie z trenerem to inwestycja, która zwraca się w postaci fantastycznie ułożonego psiaka! Do dyspozycji masz zajęcia grupowe lub konsultacje indywidualne, jeśli ty lub twój pies nie czujecie się dobrze w większej ekipie. Pamiętaj jednak, żeby wybierać trenerów, którzy pracują metodami pozytywnymi, ponieważ awersją możesz wyrządzić niewyobrażalne szkody swojemu psu. Hiszpańskie psy dowodne są inteligentne i chętne do pracy, a stosowanie przemocy fizycznej czy psychicznej niszczy ich wspaniałe usposobienie.
