Upbringing. Your life with a Spanish water dog puppy

Szczenięta hiszpańskich psów dowodnych są przesłodkie i prześliczne. Są też szalenie inteligentne, pracowite od samego początku i mają niespożyte pokłady energii.

A jak wygląda życie ze szczeniakiem hiszpańskiego psa dowodnego? Na jakie aspekty wychowania psa zwrócić szczególną uwagę? Z czym opiekun szczeniaczka mierzy się każdego dnia?

Socjalizacja

 

Socjalizacja, socjalizacja i jeszcze raz socjalizacja

Zacznijmy od podstaw, czyli od socjalizacji, która w przypadku hiszpańskich psów dowodnych jest szalenie ważna. Socjalizując psa od samego początku, dajesz mu komfort życia w ludzkim świecie i unikasz wielu trudnych sytuacji w przyszłości.

Jak wynika z doświadczeń opiekunów i hodowców, hiszpanki są psami, które bardzo łatwo przystosowują się do nowych warunków i trybu życia swoich ludzi. To fantastyczna cecha tej rasy! Jednak trzeba podkreślić, że są to psy niezwykle wrażliwe. Dlatego właśnie socjalizacja musi być starannie zaplanowana, żeby psiaka nie przebodźcować i nie osiągnąć przypadkiem efektu odwrotnego do zamierzonego. Przebodźcowany za młodu hiszpanek stanie się lekowy lub reaktywny z nadmiaru wrażeń, a tego na pewno nie chcemy.

Nasz szczeniak może wykazywać ciekawość lub lękliwości w nowych, nieznanych i “dziwnych” dla niego miejscach, przy nowopoznanych ludziach lub zwierzętach, w środkach transportu. Może zatrzymywać się lub siadać podczas pierwszych spacerów i czasem może coś obszczekać. Są to typowe zachowania szczeniaka hiszpańskiego psa dowodnego. Pamiętaj, że to Ty jesteś przewodnikiem swojego malucha i u Ciebie będzie poszukiwał wzorca zachowań za którym powinien podążyć w sytuacji, która dla niego jest nowa lub trudna. Jeżeli poczujesz się w jakiejś niepewny w roli dowódcy (co zdarza się każdemu), nie wahaj się skorzystaj z pomocy doświadczonego trenera.

Piesek w hodowli przechodzi odpowiednią do wieku socjalizację, ale dużo pracy będziesz musiał wykonać samodzielnie.

Uwaga na kałuże!

Nauka czystości jest w ludzkim świecie najważniejszą kompetencją szczeniaka i od tego zawsze zaczynamy pracę. Biorąc pod uwagę doświadczenia właścicieli i hodowców, nie można stwierdzić czy przy odpowiednio przeprowadzonym treningu hiszpanki uczą się szybciej czy wolniej od innych ras załatwiania swoich potrzeb na trawce. Wszystko zależy od cech osobniczych, konsekwencji i… refleksu opiekuna  Sprawdza się natomiast rada trenerów, żeby pędzić ze szczeniaczkiem co sił w nogach po spaniu, po jedzeniu i po zabawie, czyli mniej więcej co 2-3 godziny. W tych momentach piesek na pewno będzie chciał się załatwić.

Przepraszam, czy mogę pogłaskać?

Spacerowi głaskacze

Wybierając szczeniaczka SWD, na pewno kierujesz się jego cechami charakteru, predyspozycjami czy tym, że jest to rasa polecana dla alergików, ale umówmy się – wygląd też gra tutaj dużą rolę, Te urocze misiaki potrafią roztapiać serca nawet największych twardzieli i aż ręce świerzbią, żeby zanurzyć palce w tych obłędnych lokach. Gwarantuję, że na każdym spacerze usłyszysz: „jaka fajna owieczka!”. Na okrzykach zachwytu się jednak nie skończy. Spotkasz się z osobami, które będą chciały koniecznie pogłaskać Twojego szczeniaczka, a niektórzy zrobią to nawet bez pytania. Hiszpanki są wrażliwymi istotami i bywają nieufne wobec obcych, zresztą niewiele psów tak naprawdę kocha dotyk obcych ludzi. W takich sytuacjach dobrze jest stanowczo stawiać granice i chronić szczeniaka, ponieważ jako dorosły pies może zbyt emocjonalnie reagować na wizyty gości w domu, podbiegać do obcych na spacerze i intensywnie na nich skakać, ale też oszczekiwać ich i odstraszać. To samo dotyczy innych psów, dlatego witanie się z każdym napotkanym na spacerze psem nie jest dobrym pomysłem. Głaskanie zostaw rodzinie i znajomym, których pies dobrze zna i czuje się przy nich komfortowo, a harce, hulanki, swawole niech odbywają się ze stabilnym emocjonalnie psim kumplem, którego Twój szczeniak zna i lubi.

Młody wierny towarzysz

Hiszpańskie psy dowodne bardzo silnie przywiązują się do swoich ludzi, uwielbiają z nami przebywać i jest to cudowne. Hiszpanek będzie podążał za swoim opiekunem tak jak typowy wiejski pies. Najchętniej był by obok niego cały czas. Dzięki temu na przykład wakacje z psem są czystą przyjemnością. Psiak powinien jednak móc czasem zostawać sam, dlatego od początku należy uczyć go przebywania w samotności. Taki trening powinien być oczywiście podzielony na etapy i przebiegać w konsultacji z doświadczonym trenerem.

Pirania atakuje, czyli niszczenie i podgryzanie

SWD nie różnią się niczym od szczeniąt innych ras, jeśli chodzi o łobuzowanie. Jak to dzieci – są ciekawskie, nudzą się i potrzebują się czymś zająć. Psy poznają świat za pomocą pyska, a ponieważ w pysku szczeniaka ulokowane są ostre i zwinne ząbki, zaopatrz się w różnego rodzaju gryzaki – najlepiej naturalne – które będziesz mógł zaoferować szczeniakowi podczas swojej nieobecności, aby chronić meble lub gdy ten się nudzi. Żucie jest naturalną potrzebą psa, również dorosłego. Szacuje się, że pies powinien przeznaczać na żucie około 1 godziny każdego dnia.

Młodziutki, rozemocjonowany piesek w zabawie będzie próbował podgryzać, bo właśnie w ten sposób bawił się do tej pory z mamą i rodzeństwem. Miękkie zabawki, pluszaki, szarpaki fantastycznie służą jako właściwa ofiara dla małej piranii, dlatego warto mieć ich kilka i od początku nie bawić się ze szczeniakiem za pomocą samych dłoni.

Podgryzanie

Podgryzanie najbardziej nasila się między 2 a 5 miesiącem życia naszego pupila. Opuścił właśnie swoje stado, w którym siłownie się z braćmi i siostrami było na porządku dziennym. Teraz ma nową ludzką rodzinę, ale nadal jest psem i chce się bawić po psiemu. Maluchy bawią się ganiając jeden drugiego, podgryzając łapki i szarpiąc za futerko. Wszystko z odpowiednim wyczuciem. Nasz mały podopieczny będzie chciał przenieś te formy zabawy do naszego domu. Zaczepianie poprzez łapanie ząbkami za nasze “łapki” jest odwzorowaniem pieskiej zabawy. Niestety maluch nie zdaje sobie sprawy, że nie mamy futerka i czasem łapie zbyt mocno swoimi ostrymi jak brzytwa, mlecznymi ząbkami. W trakcie takiej zabawy często ma miejsce podszczekiwanie i powarkiwanie, które jest jej nieodłączną częścią.

Dzieci i szczeniaczki, czyli dream team

Ludzkie pociechy uwielbiają towarzystwo małych piesków i na wzajem. Dogadują się zazwyczaj bez większych problemów jednak w trakcie zabawy nasz piesek może złapać dziecko odrobinę za mocno i nasz maluch przybiegnie się poskarżyć. Takie rzeczy mogą się przydarzyć. W takim przypadku należy przerwać zabawę, dać pieskowi szarpak lub po prostu zostawić go w spokoju. Dzieci przemieszczają się szybko, co dla szczeniaczków jest zachęta do gonitwy. Rozbawiany maluch może chwytać za nogawkę biegnące dziecko, tak jak to robił wcześniej swoim czworonożnym kumplom. Łapanie za nogawkę u hiszpanów nie występuje często. Częściej podgryzają dłonie lub rozwiązują buty, w szczególności w okresie wczesnego szczenięctwa.

Przebodźcowanie

Podgryzanie jako efekt zbyt intensywnej zabawy też może mieć miejsce kiedy nasz pies wyraźnie daje znać, że nie ma  ochoty kontynuować danej aktywności lub sposobu zabawy. Gryzie wtedy mocniej, szybciej i ogląda się na boki jakby chciał odgonić opresora. Należy wówczas dać mu chwilę spokoju, czas na wyciszenie i odpoczynek.  Aktywności z naszym młodym psem nie powinny trwać długu, a po każdej z nich powinien następować odpoczynek. Odpoczynek rozumiany jako głęboki sen, pod czas którego nasz szczeniaczek leży na boku lub na plecach.

Przebodźcowanie może mieć miejsce podczas intensywnej socjalizacji lub długiego szkolenia! 

Należy pamiętać, że tak jak w przypadku naszych dzieci zajęcia dla maluchów mają inna formę i długość niż w przypadku ludzi dorosłych, tak samo zajęcia dla szczeniaków powinny być dostosowane do ich możliwości. Krótki moment koncentracji powoduje, że nawet kilkunasto minutowe szkolenie jest wystarczające dla 2-4 miesięcznego szczeniaczka. Nie oznacza to, że jestem przeciwnikiem szkoleń zorganizowanych, które zazwyczaj trwają dłużej, wręcz przeciwnie, zachęcam wszystkich do udziału w kursach przeznaczonych dla psów i do kształtowania ich charakterów pod okiem profesjonalistów, ale miejmy baczenie podczas tych szkoleń na samopoczucie naszego pupila, jego możliwości i kiedy ma dość pozwólmy mu odpocząć. Doświadczony trener na pewno to zauważy i sam nam zasugeruje. Trzeba pamiętać, że psy podobnie jak ludzie mają różne osobowości i jedne będą szczęśliwe pracując dłużej, a inne będą poirytowane, zmęczone wcześniej. Wybierając psie przedszkole zwrócimy więc uwagę na program oraz długość zajęć. Nie dłużej niż 1h!

Intensywna socjalizacja, czy zbyt intensywna zabawa, też może zaszkodzić zdrowemu rozwojowi układu nerwowego u naszego pieska. Trzeba zabierać malucha w różne ciekawe miejsca, ale należy pamiętać, że nie o odługość takiego spaceru socjalizacyjnego tu chodzi tylko o ilość powtórzeń i pozytywnych doświadzczeń. Pół godziny, czterdziści minut pobytu w “nowym miejscu” w zupełności wystarczy. Potem konieczny jest odpoczynek, czyli głęboki sen.

Mam mądrego psa i co dalej?

…czyli kto jest wyżej na drabinie ewolucji

A to cwaniaczek!

Inteligencja hiszpanków jest ogromna, dlatego z niezwykłą prędkością uczą się, który przycisk trącić łapką, żeby uruchomić opiekuna i zyskać atencję. Z łatwością uczą się także otwierania szaf i szuflad czy drzwi, są przy tym zmyślne i bystre. Wielu opiekunów na grupach dyskusyjnych podnosi fakt, że ich hiszpanki dopuszczają się notorycznych kradzieży, głównie skarpetek, najchętniej długo dojrzewających.

Pamiętaj, że hiszpańskie psy dowodne to stworzenia, które pracowały i nie zniosą życia kanapowca. Szczenięta są pojętne i zdolne, więc wykorzystaj to! Mądre spędzanie czasu ze szczeniakiem buduje tę niesamowitą więź między psem a człowiekiem, a hiszpanki to bardzo oddane istoty, które łakną kontaktu z opiekunem.

Mądry pies wcale nie musi być łatwy w obsłudze. Wyjście z założenia, że sam się wszystkiego nauczy może okazać się bardzo zgubne. Owszem, nauczy się, ale niekoniecznie tego, czego powinien, jeśli nie zainwestujesz w szczeniaka swojego czasu i pracy. Jak zostało już tutaj powiedziane, hiszpańskie psy dowodne to bez wątpienia istoty niezwykle inteligentne, a do tego wszechstronne. Są świetnymi myśliwymi, pasterzami i stróżami, a umożliwienie im realizacji swoich naturalnych potrzeb w odpowiedni sposób pozwoli uniknąć problemów behawioralnych. Psy z zapędami myśliwskimi mogą czuć potrzebę polowania na koty czy ptaki. Pasterze będą zaganiać i oszczekiwać rowerzystów lub…dzieci, a stróże mogą ujadać na wszystko, co wzbudzi ich niepokój. Obserwuj swojego pieska i w razie dostrzeżenia jakiegoś niepokojącego cię zachowania skonsultuj się ze swoim trenerem, aby je skorygować. Hiszpanki szybko i chętnie się uczą, a czas poświęcony na ich ułożenie nie będzie stracony. Zabierając psa na szkolenie po pewnym czasie będziesz mógł cieszyć się doskonale ułożonym psem.

Pamiętaj, że wiele problemów wychowawczych ma swoje źródło w braku zrozumienia naturalnych potrzeb i zachowań psa. Udział w kursach pozwala na zgłębienie wiedzy na ten temat. Pies jest w prawdzie gatunkiem bardzo popularnym, a tak naprawdę mało znanym pod względem charakterystyki zachowań.

Musisz wiedzieć, że chociaż hiszpanki jako rasa mają wiele cech wspólnych, każde szczenię jest inne, ma inny temperament i osobowość. Nawet w jednym miocie szczenięta różnią się.  

Weź też pod uwagę fakt, że człowiek oddziałuje swoją osobowością i wiedzą na psa. Tak jak kształtuje się charakter dziecka, tak również charakter psa jest w po części modelowany przez jego rodzinę. Twoim zadaniem jako opiekuna jest poznanie swojego psa, rozpoznanie jego talentów, instynktów i ograniczeń oraz zapewnienie najlepszego jakie potrafisz dać prowadzenia. Korzystaj z dorobku nauki, a jednocześnie pamiętaj o zachowaniu zdrowego rozsądku. Jeżeli nie podobają ci się metody pracy jednego trenera, poszukaj drugiego. Pamiętaj, że psy i ludzie żyją w przyjaźni już setki lat!

Kulka pełna energii

 

Puchata kulka energii i radości

Znudzony pies sam znajdzie sobie zajęcie, a jego kreatywność może Cię nieźle zaskoczyć. Hiszpańskie psy dowodne są bardzo aktywne, mają mnóstwo energii, którą muszą rozładować, dlatego fantastycznie czują się przy równie aktywnych opiekunach i kochają uczestniczyć w ich życiu. Jeśli nie dasz szczeniakowi możliwości rozładowania energii, będzie sfrustrowany, jeszcze bardziej pobudzony i w konsekwencji nieznośny. Z drugiej strony, niezwykle ważna jest nauka odpoczynku. Hiszpanki ze swoim ogromnym entuzjazmem do nauki i pracy mogą wpaść w pracoholizm i oczekiwać stałej stymulacji, dlatego czas na odpoczynek powinien znaleźć się w rutynie spacerowej i domowej od samego początku Waszej przygody.

Bałaganiarz

To krótki, ale ważny wątek. SWD zdecydowanie nie są rasą psów dla czyściochów. Nie gubią sierści, ale za to przyniosą w niej do domu pół parku, a przekonasz się o tym już od pierwszych dni szczeniaka w Twoim domu. Uwielbiają tarzać się w piasku, który z łatwością przyczepia się do ich sierści i odpada najczęściej po drzemce w domu, więc miej odkurzacz w pogotowiu :). Porywacz skarpetek, w szczególności drugiej świeżości, czasem porywacz również butów. Nosi w pyszczku i zostawia gdzie mu się podoba. Rzadko gryzie obuwie, ale może się zdarzyć. Dlatego od początku należy wyznaczyć mu granice i mówić co nam zdecydowanie nie pasuje. Psy lubią konsekwencję. Trening zawsze pod okiem doświadczonego trenera.

Co to znaczy, że dowodny?

To trochę taka wodno-lądowa psia amfibia :). Oczywiście, nie wszyscy posiadacze hiszpanków się ze mną zgodzą. Zdarza się, że niektóre stronią od wody. Natomiast w przypadku moich łobuzów, raczej to nie występuje. Dowodny, bo nie przepuści okazji żeby sie pomoczyć. Przy tym nie jest za bardzo wybredny i położy się w kałużę czy błotko. Uwielbia przynosić aporty z wody co ewidentnie wynika z jego pochodzenia. Hiszpany pomagały rybakom w połowie ryb i przynosiły w pysku te zdobycze, które zdołały się z sieci wymknąć. Nurkowanie też nie nie problem. Schodzą pod wodę na metr czy dwa jeżeli jest taka potrzeba.

ON and OFF  button. Czy rzeczywiście istnieje?

Włącznik i wyłącznik 🙂 

Cóż, rzeczywiście istnieje i nasz bardzo energiczny pies po spacerze, w domu spoczywa przy nogach. Niektóre lubią sobie pospać na łóżku, inne na podłodze, ale zawsze blisko pana/pani.

Istnieje, lecz czy zadziała to już inna sprawa. U każdego może również działać troszeczkę inaczej.  Zależy to po pierwsze od wieku naszego pupila, a po drugie od jakości spaceru jaki mu zapewniamy. Szczenięta są bardziej energiczne i mają krótsze przerwy między czuwaniem, a snem. Psy dorosłe potrafią wylegiwać się po kilka godzin. Efekt taki jednak możemy uzyskać tylko wówczas, gdy zapewnimy psu odpowiednią, regularną dawkę ruchu. Dobrze jest ustalić sobie jakąś rutynę i stopniowo przyzwyczajać do niej psa.

Pies przylepa

Bez dwóch zdań. Jeżeli tylko dasz mu taką możliwość, będzie podążał za Tobą krok w krok. Zdecydowanie zgra się z Twoimi emocjami niczym awatar, będzie przewidywał Twoje ruchu, oraz podzielał Twoje sympatie i antypatie w stosunku do innych osób czy zwierząt. Hiszpanek może wybrać sobie jedną osobę na przewodnika, ale kocha wszystkich członków rodziny. Ze względu na to, że mocno związuje się z opiekunem od samego początku warto go przyzwyczajać do pobytu w samotności od wczesnych dni życia.

Niezwykły rozmówca

Hiszpanki są bardzo rozmowne. Mają niezwykle bogate „słownictwo” i niebywałą erudycję. Mogą mruczeć, skamleć, szczekać, piszczeć, fukać, prychać. Oczywiście, nie każdy pies będzie tak samo “rozmowny”, zależy to ewidentnie od jego temperamentu. Opiekun bacznie obserwujący i słuchający psa, rozpozna po danym dźwięku, o co też może chodzić pupilowi. Hiszpanki są czujne, stróżujące i za punkt honoru stawiają sobie powiadomienie właściciela o tym, że ktoś zbliża się do naszego “terytorium”, czyli do naszego domu, mieszkania lub np. miejsca gdzie rozbiliśmy biwak. Dlatego już młodemu szczeniaczkowi należy pokazywać, że nie musi wokalizować w każdej sytuacji.

Jest tyle kwestii, które musisz jeszcze przemyśleć, zanim zdecydujesz czy to jest dobry moment na zakup szczeniaka.

Mam nadzieję, że ten artykuł dał Ci pewien obraz tego, jak będzie wyglądało Twoje życie z hiszpańskim psem dowodnym.

Sonia Karlińska-Łukawska, właścicielka Jaskra AMADEUSA Pearls in Furs

Tekst powstał przy współpracy mojej i Soni,  jest oparty na naszych wspólnych doświdczeniach z rasą hiszpańskich psów dowodnych.

Monika Piłkowska-Pawluk - hodowczyni hiszpańskich psów dowodnych